آقای حسین قاضیخانی با انتشار مقالهی «اثبات تاریخی وجود امام زمان علیهالسلام از راه بررسی منصب وکالت در عصر غیبت صغرا» گامی دیگر در نقد تحقیقی آراء آقای احمد کاتب برداشتهاند. در این مقاله آقای قاضیخانی، کوشیده شده است با بررسی منصب وکالت در عصر غیبت صغرا از راه شناخت وکلا و چگونگی فعالیتهای آنان به اثبات وجود امام زمان علیه السلام از راه تاریخی و نه از راههای کلامی و حدیثی بپردازد.
در ابتدا ایشان در پی این مطالب است که آیا در منابع کهن شیعی اطلاعات تاریخی در مورد منصب وکالت در دورهی غیبت صغرا به گونهای که بتوان این منصب را تایید کرد وجود دارد؟ سپس با اثبات وجود این منصب در منابع کهن شیعی به بررسی واقعیت تاریخی آن پرداخته، آنگاه با کنار هم قرار دادن و تحلیل دادههای تاریخی در پی اثبات وجود امام دوازدهم علیهالسلام از طریق منصب وکالت برآمده است.
برای مطالعهی این مقاله شما میتوانید به بخش «نقد تطور فکر شیعی» رجوع کرده و یا بر روی اینجا کلیک کنید.